بر این اساس اندیشمندان مسلمان در طول قرون متمادی به نقد مسأله تجسیم پرداخته و معتقدان به جسمانیت خداوند را ،خارج از حیطه ی اسلام معرفی نموده اند. لیکن بر خلاف این مسلّمات و ادلّه فراوان عقلی و نقلی ،صحیحین (صحیح بخاری و صحیح مسلم) که معتبر ترین متون اهل سنّت و  وهّابیت بعد از قرآن محسوب می شوند(1) ،خداوند را موجودی جسمانی دانسته و او را همانند انسان ،متشکل از اعضای مختلف تصویر می کنند.

 ارادتمندان بی چون و چرای!! صحیحین ،که شهامت نقّادی عالمانه و اصولی این دو کتاب را در زیر لایه های سخت جمود ،دفن نموده و مدّعی پیروی از سلفی صالح! و اسلام منهای عترت و عصمت،به وجود خدایی معتقدند که: 

دارای مکان و جهت بوده و در بالای عرش قرار گرفته و فقط در اوقات خاصی به آسمان  پایین فرود می آید و موجودی است قابل رؤیت و دارای چشم و گوش و دست و پا و مانند یک انسان ترکیب یافته ی از اعضای مختلف و طبیعتا مرکب از عناصر گوناگون که در بدن عنصری وی به کار رفته است!!!(2)

 در این سلسله نوشتار برآنیم تا با استمداد از «علیم »بی نظیر  ،خدای صمد بی مثال ،بخشی از احادیث این دو کتاب(صحیح بخاری و صحیح مسلم) را عرضه نموده ،تا اهل انصاف منصفانه و واقع بینانه دائری و خود را از باورهای توراتیِ بیگانه ی با تعالیم قرآن حکیم ،پیراسته و به آرایه های اندیشه ی قرانی آراسته نمایند. 

منتظر ادامه نوشتار باشید...

پی نوشت:

 (1) برای آگاهی بیشتر از تعابیر بزرگان اهل سنت درباره صحیحین می توانید به: کشف الظنون/چلبی/باب علم الحدیث/ص135،641 – هدی الساری/محمد بن یوسف شافعی/ج2/فصل دوم – ارشاد الساری/ج1/الفصل الرابع فیما یتعلق بالبخاری فی صحیحه/ص28 – وفیات الأعیان/ابو علی نیشابوری/ج4/شماره717 – الصواعق المحرقة/ابن حجر مکی/ص5 و... مراجعه نمایید. 

(2) تفصیل این مطالب در آینده خواهد آمد.