کتاب "مظلومیت برترین بانو" - آیت الله سید علی حسینی میلانی-دام ظله- (از مدافعین پر تلاش ولایت اهل البیت علیهم السلام)

لینک انتقال به صفحه فهرست کامل و مطالب کتاب برای مطالعه

أحمد مهدي الياسري

همگان از فتواي بزرگ عالم فاسد مملكت آل سعود، (‌ابن جبرين وهابي) آگاهند كه تخريب ابنيه و ضريح روي قبور و خصوصاً قبور عترت و آل بيت عليهم السلام را مباح دانسته و مي گويد: "خوب است ، وليكن اگر تاريخ ساخت اين ابنيه و كيفيت بناي آنها قبل و بعد از آنكه با خاك يكسان شود،‌ ذكر گردد، اشكالي ندارد "، ما اين فتوا را يكبار ديگر ذيل اين مقاله منتشر مي كنيم، براي كساني كه از آن اطلاع نيافته اند، و نيز براي كساني كه از اين فتواي سرگشاده ابن جبرين لعين و فرمان ظالمانه اش اطلاع دارند، سند فتواي او سخني از پيامبر(ص) است كه (به زعم ابن جبرين) فرموده:" هيچ تصويري نماند مگر آنكه آن را محو كردم و هيچ قبر برجسته اي، نماند مگر آنكه آن را با خاك يكسان كردم". اين شيخ گمراه ادّعا مي كند هر كس اعتقاد داشته باشد كساني كه در اين قبورند،‌ شهدا و صالحان هستند و نزد خدا جاه و مقام و كرامت دارند يا براي مؤمنان اهل زمين شفاعت مي كنند، جاهل است، در اينجا زير اين عبارت خط مي كشيم كه مي گويد شهدا نزد خدا هيچ جاه و مقامي ندارند، سخني كه در فتواي اين مفتي ديار آل سعود آمده، امري كه نياز به جواب دارد، ‌و ما در اينجا نه از پيش خود و نه بر اساس روايات موجود در اسانيد كتب شيعه، بلكه با با استناد بر آنچه كه در سنّت خود او و كتابهايش و طبعاً كتاب خدا، قرآن، درباره فضيلت شهدا و تكريم منزلت ايشان آمده به او جواب مي دهيم، تا براي اهل سنّت اثبات كنيم كه آنچه اين گمراه منحرف فاسق دور از دين و سنّت رسول مي گويد مخالف سنّتي است كه خودش ادّعاي ايمان به آن را دارد،‌ و قسمتي از فضايل و مقام شهدا در آيات قرآن و كتب اهل سنّت را مي آوريم، حال كه شهداي عامّه مؤمنين چنين مقاماتي دارند،‌ چگونه است منزلت اهل بيت يا منزلت رسول الله صلوات الله عليه و سلامه عليه و علي آله و سلّم؟!

تصویر متن فتوای عبد الله بن عبد الله ابن جبرین در سایت رسمی خودش

يكي از كارهاي عجيب جناب ابوبكر اين بود كه وي پس از درگذشت رسول خدا صلي الله عليه و آله دستور داد پانصد حديث از احاديث پيامبر اكرم را آتش زدند!!! (1)

حافظ شمس الدين ذهبي روايت کرده است که: ابوبکر بعد از درگذشت پيامبر مردم را جمع کرد و به بهانه اختلاف مردم در مورد احاديث دستور داد چيزي از رسول الله حديث نکنيد و هر کس در اين باره از شما پرسش کرد بگوئيد: کتاب خدا در بين ما و شما موجود است پس حلالش را حلال بدانيد و حرامش را حرام.(تذکره الحفاظ ص3--الاضواء محمود ابوريه ص46)

نيز ذهبي از عايشه روايت ميکند که گفت پدرم ابوبکر تعداد پانصد حديث از پيامبر خدا جمع آوري کرده بود. پس شبي را تا به صبح هم چنان با غلطيدن و ناراحتي کشيدن گذراند و چون صبح گشت گفت: اي دخترم!احاديث را بياور. و چون آن نوشته ها را به نزد او بردم آنها را سوزانيد. گفتم: چرا احاديث را سوزاندي؟ گفت: ترسيدم بميرم و اين احاديث در نزد تو بماند. در حاليکه من به راويان آنها اعتماد نموده و از آنان نقل حديث کرده ام. اما حقيقت آن نبوده که آنان براي من روايت نموده و آنگاه من آنها را نقل نموده باشم. (2)

 و امّا نقد دليل ابوبکر براي آتش زدن احاديث !...

به شهادت تاريخ وسيره‏نويسان ، سلاطين وخلفاء مستبدّ هميشه از اين موضوع براى قتل عام ونابودى شيعه استفاده كرده‏اند همانگونه كه صاحب كتاب «المنتظم » به اين نكته اشاره كرده و مى‏گويد : حكّام وسردمداران قدرت هر وقت كه مى‏خواستند فردى شيعى مذهب را تعقيب و دستگير وسپس او را مجازات كنند به جرم فحش وناسزا به أبو بكر وعمر بود ، نه اينكه چون پيرو على ( علیه السلام ) است ، ويا از آن حضرت دفاع كرده است‏ (المنتظم :ج 2 /  ص 36 ).

‏ابن اثير در حوادث سال 407 هـ مى‏نويسد : در اين سال در تمام شهرهاى آفريقا شيعيان را به جرم سبّ ولعن شيخين ( أبو بكر و عمر ) از بين بردند.  (الكامل :ج 9 /ص 110)

‏سرخسى از فقهاء بزرگ اهل سنّت اين چنين فتوا داده است : هر كس در باره خلفا سخنى بگويد كه در آن طعن و اعتراض باشد ، ملحد و بى‏دين است و از مسلمانى خارج شده است ، و دواى درد چنين شخصى اگر توبه نكند ، شمشير است‏ (اصول السرخسى/ج2 / ص134)

نوشته ای با نام «ثناء ابن تيمية رحمه الله على أمير المؤمنين علي بن أبي طالب رضي الله عنه و أهل البيت رحمهم الله» توسط شخصی به نام «أبي خليفة علي بن محمد القُضيبي» درسال 1424هـ - 2003م گردآوری و مرتب و با مقدمه ی «شيخ سليمان بن صالح الخراشي» منتشر و توسط برخی از سایت های مبلّغ وهابیت نیز بر صفحات وب قرار داده شد که مولف به دنبال بیان ثناگویی و محبت و تقدیر و تجلیل ابن تیمیه ،بزرگ خاندان سلسله با برکت! وهابیت ،نسبت به علی بن ابیطالب-أرواحنا له الفداء- و اهل بیت-علیهم السلام- و همچنین اعتقاد وی به منزلت والای آن بزرگواران نزد خدای سبحان است ،البته با هدف اعلان : « شيخ الإسلام لم يكن ناصبياً» ؛شیخ الاسلام! ابن تیمیه ناصبی و دشمن اهل بیت پیامبر-صلی الله علیه وآله- نبوده است.

با توکل بر خدای قاهر و استمداد از مولایمان علی بن ابیطالب-أرواحنافداه- ،در سلسه نوشتاری به عباراتی از تألیفات ابن تیمیه ،به ویژه «منهاج السنة» البته «منهاج البدعة» وی که لبریز از انواع بدعت ها و دروغ ها و انکار مسلّمات دین و تکفیر مسلمانان و سخنان پوچ و بی اساس و پر از کینه ورزی و دشمنی با اهل بیت و خاندان وحی است ،اشاره می کنیم تا بطلان ادعای واهی این دروغ پردازان سلف پرست!! به روشنی آشکار گردد.